Afscheid

Woensdag 20 juni 2007:

Tja, het zit erop! Laatste uren op Rethymnon breken aan maar er is geen twijfel over mogelijk maar we komen hier absoluut terug.

Om 09:00 uur hebben we onze kamer 508 verlaten en hebben de koffers in de lobby van het hotel gezet. Daarna lekker de stad in om het één en ander op gepaste wijze af te sluiten. In ieder geval is het weer bloedgeslagen heet (37 gr) en zoals het er nu voor staat wordt het van het weekend zelfs 42 Graden.

Nog even een paar laatste dingen kopen. Nou ja, Kaat dan want ze had weer kleedjes en dergelijke in haar hoofd. En als ze dat wil hebben dan moet je van goede huize komen om dit uit haar hoofd te krijgen. Ik begin er al niet eens meer aan.

Vervolgens afscheid genomen van Dragan en Misha. We zullen we die jongens absoluut missen.

In de middag hebben we een kleine pasta genuttigd omdat we eigenlijk niet meer aan eten toe zouden komen. Omdat het zo heet is/was, en mede door het feit dat we tijdelijk zonder-vaste-woon-en-verblijfplaats waren, besloten we om onze "douche" te nemen in het zwembad van het hotel. Heerlijk koud water en na de duik lekker drogen om, vlak voor de tijd dat we opgehaald zouden worden, vervolgens je normale kleding weer eens aan te doen.

Omstreeks 19:30 uur stopte er een taxi voor het hotel en het bleek dat deze chauffeur ons kwam halen. Wat een luxe allemaal! Gelukkig geen bus om iedereen nog even op te halen.
Na een flink uur rijden kwamen we aan op de luchthaven van Heraklion. Minder professioneel dan op Schiphol maar dat kan voor mij de pret niet drukken. Ik vind het allemaal geweldig! Al die paniek bij de toeristen, prachtig om te zien.

Vanaf de incheck zijn we richting de Lounge lopen en om 21:50 uur (plaatselijke tijd, hè? Bij ons gaat er een uurtje af) kozen we het luchtruim met de Boeing 737 van Transavia. Een kleine drie en een halve uur vliegen later landden we op Schiphol en na enkele minuten wachten verschenen de koffers op bandje 9. Had ik al verteld dat Kaat nu al in een vakantie-dip zit? Nee he? Nou, echt wel want het huilen stond haar nader dan het lachen.

Buiten hebben de bus naar "lang parkeren" gepakt en binnen 5 minuten stonden we voor ons autootje.

Het was ondertussen al enige tijd donderdag en na een korte rit stapten we om 02:00 uur ons huissie binnen om, na het drinken van een koud glas Rosé, ons bed op te zoeken.

Dit was ons "avontuur" vanuit Rethymno 2007.

Wij hopen dat jullie een beetje leesplezier aan deze krabbels hebben gehad.

Groetjes..

Dinsdag 19 juni 2007:

Vandaag een beetje lopen struinen. We zijn allebij best wel een beetje lui want we hebben deze vakantie eigenlijk niet (spreekwoordelijk) echt stil gezeten. Beetje de schaduwplekken opgezocht omdat Kaat nog steeds met haar lichte allergie rondbanjert.

In de middag zijn we wel naar het strand gegaan maar hebben er niet op gelegen. Gewoon handoekje mee en lekker een klein uurtje in het water blijven dobberen. Gevolgd door een klein duikje in het hotelzwembad om vervolgens op de kamer een heerlijke douche te nemen.

Oh ja, leuke anekdote. Ik heb iets met stoelen en doorheenzakken. Ik ben namelijk bij het zwembad weer eens door zo'n ligstoel gezakt. Hoe krijg ik het toch iedere keer weer voor elkaar?

In de avond hadden we en reservering gemaakt (ja echt!) voor een afscheidsdiner in een restaurant ("Palazzo") gelegen in de ons zo bekende havenkom. Wij hadden een prive balkon gereserveerd die uitkijk op alle terrassen.
Dit bovengenoemde restaurant is best wel chique maar alle gasten lopen in korte broek en T-shirt. Wij dus ook want het was toch veel te heet om een spijkerbroek aan te hebben.



We wilden (weer) vis eten en na een kort gesprek verzocht onze Maitre mij om hem even te volgen naar, de op dat moment nog levende, etenswaren. GEWELDIG! Ik mocht ons eigen diner uitzoeken. Dit is toch wel heel speciaal hoor. Ik heb van alles wat uitgezocht en mocht iemand dit zich nog afvragen, ja een spartelende kreeft zat er ook bij. Natuurlijk ook een flesje wijn erbij want dat kan en mag niet ontbreken.

Je voelt je op zo'n moment toch wel heel erg rijk hoor maar ja...... we werken er hard voor en op sommige momenten mag je jezelf best wel een beetje kietelen, toch?

Om een kort verhaal lang te maken. Het eten was echt formidabel. Enorm veel vis en de smaak!!!!!!!! Subliem. We hebben natuurlijk de nodige foto's gemaakt en deze zal ik binnenkort op de weblog publiceren.

Groetjes.

Nog ff...

Maandag 18 juni 2007:

Vandaag, in het midden van de stad, een plaatselijke markt opgezocht. Niets geen geordende kramen en dergelijke maar gewoon een stuk zeil gespannen en op een tafel al je koopwaren neerdonderen. Echt neerdonderen want er zat totaal geen logica in. Wel heel leuk om te zien. Vooral het fruit kost hier geen drol. Thuis betaal je jezelf blauw voor een watermeloen en hier krijg je bijna geld toe.

Na de markt zijn we door diverse zijstraten heengelopen op jacht naar leuke Kodak-momenten. In ieder geval probeerden we de toeristische straten te mijden. Dit is ons overigens goed gelukt. Wat leven die mensen hier toch geweldig. We hebben zo het gevoel dat ze hier echt niet stijf staan van de stress.

In de avond raakten we op ons welbekende terras (hoe kan het ook anders, he?) aan de praat met de twee barmannen Dragan en Misha. Sinds kort heeft Rethymnon een nieuwe Burgermeester en die heeft gelijk nieuwe regels afgekondigd. Een van de regels luidt dat niemand in de horeca meer mensen mag "proppen" (dit is zoiets als actief uitnodigen om een versnapering op jouw terras te nuttigen). Om dit te controleren heeft de plaatselijke politie mensen in burger rondlopen en als je als Horeca-man "gepakt" wordt ligt er een boete van €2000 Euro op je te wachten. Vandaar de de jongens continu op de uitkijk waren naar deze gasten.
Wij snappen er overigens helemaal niets van want dat "proppen" heeft wel zijn charmes. Niemand is opdringerig en als je niet wilt laten ze je met rust. Dragan en Misha snappen er ook al niet meer van.

Om even terug te komen op de horeca. Wij hebben natuurlijk weer de wildste plannen gehad om hier een leuk tentje te beginnen maar na de diverse gesprekken blijkt dat je als buitenlander eigenlijk geen poot hebt om op te staan mits je met een lokale getrouwd bent. Anders wordt het zeer moeilijk om je hoofd boven water te houden omdat de Grieken heel erg aan hun eigen normen, waarden en geschiedenis hangen. Je bent en blijft, in hun ogen, toch een buitenlander. Ondanks dat deze mentaliteit ons zeer aanspreekt hebben we toch maar besloten om te wachten op Gaston van de postcode-loterij. (hij belde me laatst om te zeggen dat hij binnenkort voor onze deur zou staan, trouwens).

Verders heeft Kaat sinds kort een berglandschap op d'r armen omdat ze wordt geplaagd door de zonne-allergie. Heel vervelend allemaal!!

Zondag 17 juni 2007:

Over deze dag kunnen we kort zijn. HELEMAAL NIETS GEDAAN! Even naar het strand geweest want we hadden nog geen zee gevoeld. Over voelen gesproken. Het zand is me hier toch heet. Je verbrand echt je pootjes en we snapten al niet waarom de mensen op het strand richting de zee aan het rennen waren. Nu dus wel! auw!

Dit was het voor vandaag.

Groetjes.

Rondrit

Zaterdag 16 juni 2007;




Vandaag de laatste dag dat we de auto zouden hebben. Na twee dagen hadden we beide het gevoel dat nog een dag rondrijden net iets te veel zou zijn maar na enig kaartonderzoek besloten we om een kleine ronde via de zuidkust te gaan maken.

De route ging eerst richting "Spilli" (Hier waren we twee dagen geleden ook al langs gereden) om vervolgens binnendoor naar de kust te crossen. We reden eigenlijk vrijwel onmiddellijk door een kloof die absoluut het vastleggen waard was. Dit hebben we dus ook maar gedaan.

De rit verliep verders via het ene na het andere dorp in de richting van de plaats "Frangokastello" . In deze plaats, gelegen aan de Lybische zee, staat een Venetiaans kasteel die we aan wilden gaan doen. Bij het kasteel aangekomen bleek dit ook de enige bezienswaardigheid te zijn want in het ANWB boek stond al omschreven dat de plaats "Frangokastello" aan een soort van Afrikaanse savanne zou liggen. Dit klopte helemaal want de omgeving was vrij dor en redelijk verlaten. Er liepen op het daar aanwezige strand wel heel veel huilende, kleine kinderen rond die ervoor zorgden dat wij, na het maken van de nodige foto's, met gierende banden Frangokastello weer uitreden.

De route vervolgde zich via een bergpas richting de "snelweg" naar Rethymnon. Deze bergpas had een flink steigingspercentage wat inhield dat we binnen no-time op zo'n 700 meter boven zee nieveau zaten. Hoe ik weet dat het 700 meter was? Op de route bevond zich namelijk een kleine Taverne waar deze hoogte stond vermeld. In ieder geval is dit de manier om Kaat stil te krijgen want zij keek steeds naar rechts de diepe afgrond in en aangezien ze hier nog niet hebben gehoord van vangrails is het te begrijpen dat het arme meisje diverse schietgebedjes aan het doen was.

Na diverse omzwervingen kwamen we weer aan bij het hotel (dagrit 150 km) en hebben de auto voor de deur achtergelaten en deze zou in de avond weer op gehaald worden door het verhuurbedrijf.

's-Avonds hebben we gegeten in een restaurant genaamd "The Seven Brothers". We besloten om een mixed fish maaltijd te nemen. Dit menu werd voorafgegaan door een soepje. Nou ja, soepje. Dit was al een maaltijd op zich. Er zat nagenoeg een hele vis in die ervoor zorgde dat we eigenlijk al vol zaten en toen moest het hoofdgerecht nog komen.
Het hoofgerecht bleek nog groter te zijn. We weten echt niet wat voor vissen we op hebben maar de broek moest een knoopje losser. Mijn God wat krijg je hier veel!

Na een afzakkertje zijn we richting de kamer gerold om daar moe maar voldaan in slaap te vallen.

Groetjes van het we-eten-de-complete-zee-leeg stel.

Chania ("Xania")

Vrijdag 15 juni 2007:

Vandaag met de auto een rit naar de plaats Chania gemaakt. Deze stad staat bekend om zijn vele winkeltjes. Het gevolg; Kaat rende met schuim op d'r mond van winkel naar winkel.

Deze stad staat ook bekend om zijn havenkom met vele terrasjes maar is minder geschikt voor badgasten. Er bevinden zich namelijk geen stranden in de omgeving vandaar dat er over het algemeen slechts dagjesmensen naar deze plaats komen.

Het was nu al gezellig druk in de stad maar in het hoogseizoen moet je, volgens mij, hier echt niet zijn want dan kan je over de koppen lopen.

In ieder geval is het een prachtige stad met heel veel Venetiaanse invloeden. We hebben ons dus helemaal gek gefotografeerd en gefilmd. Wat een diversiteit in kleuren en bouwwerken zeg. Prachtig!

Leuk om te vertellen is dat de bewoners van Kreta er een iets andere wegenverkeerswetgeving op nahouden. Ook zij hebben, net zoals bij ons, regels maar er is geen agent die hier op let. Helm verplicht dus wat doe je... precies, geen helm dragen. Dit om maar een voorbeeld te noemen. En ander voorbeeld is dat het gebruik van de vluchtstrook eveneens verboden is (tenzij noodgeval enz enz) maar hier wordt de vluchtstrook als een derde rijbaan gebruikt. Als je ziet dat iemand je in wil gaan halen dan ga je op de vluchtstrook rijden en je achterligger snapt dat hij er langs mag. Geen getoeter en gekleef. Best wel handig. In Nederland zou het onmogelijk zijn daar de verdraagzaamheid (de bewoners van Kreta staan hier om bekend) ver te zoeken is en tevens staat er binnen 5 minuten een lachende motoragent je om je rij- en kentekenbewijs te vragen want hij moet zijn bonnetjes-quota ook halen.

In de avond zijn we gaan eten in het visrestaurant "Knossos". In het ANWB boekje, dat we hebben meegenomen, werd dit restaurant de hemel in geprezen door zijn eenvoud maar uitstekende keuken. Nou, dit was niet overdreven!
Wat een heerlijk kreeft hadden ze daar (ja, weer eens kreeft!). Het is een klein familiebedrijf dat al generaties lang van vader op zoon is overgegaan. In ieder geval hebben we genoten van het eten.

Moet ik ook nog zeggen dat we een afzakkertje hebben gehaald bij............... nee he?

Groetjes.

Fortezza

Donderdag 14 juni 2007:

Weer vroeg wakker maar we vinden dat niet eens erg. Op het gemakkie ontbijten en straks wordt ons Vitara gebracht en, als ik zo op mijn horloge kijk, over drie kwartier is het zo ver dus ik ga er voor nu meer stoppen want Kaatje wil nog even een huis kopen. Deze keer in onze woonplaats hoor, we gaan niet emigreren.

Oh ja, ons hotel heeft ook internet dus dat ga ik in het vervolg maar gebruiken.

's-Avonds

Nou we hebben het overleefd. De eerste dag op Rethymnon rijden. Het is overigens al een kunst om de stad uit te komen want wat een chaos, zeg!! Ongelofelijk. Amsterdam in de spits is vele malen makkelijker.
Als je eenmaal uit de stad bent weet je niet wat je ziet. Bergen, bergen en nog eens bergen afgewisseld met de mooiste landschappen. We hebben het er in de Vitara een paar maal over gehad maar ondanks dat we gek zijn op Rhodos vinden we dit eiland meer ons ding. Veel uitgebreider in alle opzichten. In ieder geval kan je het absoluut wel vergeten om in 1 dag het eiland rond te crossen want dat gaat je echt niet lukken.

Vandaag alleen al 7 uur gereden over een kleine 125 kilometers. We zijn uiteindelijk beland in een fantastisch vissersdorp (Gelegen aan het zuidelijkste puntje van het eiland) genaamd Volendammos.
Neehee, tuurlijk niet. Het dorp heet Agia Galini en is tegen een berg opgebouwd en is ontstaan uit de inspanningen van twee a drie vissers-families. Klein maar oh zo gezellig. We besloten om hier maar eens een hapje te gaan doen. We zijn hier nu toch dus waarom ook niet Grieks eten, toch?
Om een kort verhaal lang te maken. Het eten was geweldig en de wijn kostte 1 Euro per glas. Echt ons dorp dus. Alleen jammer dat we nog naar "huis" moesten rijden anders hadden we hier wel een avondje rond kunnen hangen. We waren in totaal voor het eten (compleet met voor, achter en tussen) een bedrag van € 21 kwijt. En we zaten echt vol hoor. Het is niet zo dat we op zoek moesten naar de eerste de beste Febo om een kroketje uit de muur te trekken.

De terugreis verliep gladjes alleen eerdat we bij het hotel waren hebben we drie keer de stad gezien. Rethymnon bestaat volledig uit een onlogisch wirwar van eenrichtingswegen waarin ook nog flink aan de weg wordt gewerkt. Neem dan het beeld voor je van brommers, fietsers en al het ander verkeer wat maar mogelijk is en plaats dat kris-kras door elkaar heen in 1 straat waar wij suffe Hollanders rijden.

Klein voorbeeldje.
We dachten op de goede weg te zijn en kwamen bij het eerder genoemde kasteel-fort (Fortezza) uit. Alleen daar hield de weg op en ondanks dat we onze weg wel konden zien bleek deze gescheiden door water en dat gaat ons echt niet lukken. Dus dacht ik om even een straatje binnendoor te pakken. Tja, grote fout want Gergios de Vuilnisman was net begonnen met zijn ronde dus nu weten we precies wat de Grieken zelf eten.

Na vele omzwervingen zag Kaat een markant punt waar we links af zouden moeten gaan. Had ik al gezegd dat er veel eenrichtingswegen waren? Geloof het wel he? In ieder geval zijn we heelhuids teruggekomen en hebben we alsnog op de kamer kunnen genieten van onze welverdiende douche.

Het eten is niets geworden want we zaten nog vol van eerder die middag. We hebben de dag wel afgesloten in ons haventje onder het genot van een Spa-rood.

Groetjes van ons.

Woensdag 13 juni 2007:

In de morgen (we worden steeds om 07:00 uur wakker) zijn we naar een kasteel annex fort gegaan ("Fortezza"). Geweldig bouwwerk met Venetiaans-Turkse invloeden. Er was ook nog een museum bij en we besloten om deze ook even te gaan bekijken. Al filmend liep ik daar naar binnen om gelijk op mijn nek te worden gesprongen door boze Grieken die mij heel duidelijk maakten dat het niet was toegestaan om te filmen.. Oke, alle respect daarvoor. Dan maar foto's maken........................... euh, tja............... Kwamen ze weer naar me toerennen. Mocht ook al niet! Jammer maar ik heb toch stiekum enkele plaatjes geschoten.


Na het museum zijn we een IJskoffie gaan drinken om vervolgens weer richting "Ancora" te lopen om bij Dragan enkele Spa-roodjes te drinken.

's-Avonds in het hotel gegeten en ik moet zeggen dat hier niets mis mee was. Smaakte allemaal perfect en je kon pakken wat je wilde. Dit hotel is, ons inziens, helemaal top. Leuke bediening, schone kamers en lekker zwembad.

Aankomst Kreta

Dinsdag 12 juni 2007:

Na een heerlijke nacht slapen. Tenminste ik want Kaat lag weer eens wakker te wezen werd ik om half 6 Nedelandse tijd wakker. Heerlijk zo'n biologische klok. Nadat we gedouched hadden zijn we gaan ontbijten om vervolgens een paar boodschapjes te gaan halen. (jahaaa drank ja.). Tevens op zoek gegaan naar een Internetcafe en die (logisch toch) gevonden. Zodirekt even de spullen naar de kamer brengen en dan weer struinen door de stad. Nog geen strand-liggen want daar hebben we nog geen zin in.

Na flink veel struinen door de stad zijn we uiteindelijk toch weer overstag gegaan en hebben hetzelfde terras als, gisteren genoemd, opgezocht. Geinige anekdote is dat wij gisteren hadden gehoord dat de eigenaar een voormalig Yougoslaaf was die hier op Kreta was komen wonen. De eigenaar is genaamd Dragan en ik had al tegen Kaat gezegd dat ik hem in zijn taal aan ging spreken.

Nou, dit vond hij helemaal geweldig! Gelijk vragen stellen hoe en waarvan ik de taal kende. (Ik heb hem maar niet de gehele waarheid verteld). Ik vertelde hem dat ik enkele vrienden uit het, door oorlog getergde land, had. In ieder geval waren we gelijk zijn grote vriend en daar hij ook een van de leuke terrassen op Rethymnon heeft is voor ons de keuze niet zo moeilijk om hier "even" te gaan zitten.

In de avond was er een soort van BBQ in het hotel samen met zang en dans. De BBQ was best goed maar voordat de dansers publiek uit de zaal begon te trekken zijn wij maar met stille trom vertrokken. Leuk om te zien maar wij passen vriendelijk voor de dans. Borden stukgooien is meer ons ding.. De avond afgesloten in lounge-bar Avra onder het genot van een drankje. (sorry vaders). Kaat stortte op een gegeven moment helemaal in (vermoeidheid voor de mensen die anders zouden gaan denken) dus besloten we om een punt achter deze dag te zetten.

Ik sluit daarom bij deze het verhaal voor nu af..

Gegroet allen.

Maandag 11 juni 2007

03:00 uur opstaan, Tjezus wat vroeg! Maar goed, Tis voor een goed doel. Binnen 50 minuten (incl reistijd stonden we binnen op Schiphol en nu maar wachten op de vlucht HV919 naar Heraklion.

Na een kleine vertraging van een half uur kozen we het luchtruim om naar een dikke 3 uur te landen op het vliegveld van Heraklion. Nadat we de koffers hadden gepakt (dit was al een gevecht op zich daar er een blink Fransen was open getrokken die echt aan het vechten waren om hun koffer te pakken) liepen we naar buiten om naar onze reisleiding te gaan. Wat denk je? Wordt ik aangesprokken door een ex collega die op Kreta woont. (hoe klein kan de wereld zijn, niet?)

Na een busreis van anderhalf uur kwamen we aan bij ons hotel (zie het plaatje op de weblog). Mooi, schoon en zag er gezellig uit. Na de incheck liepen we naar onze kamer, nummer 508. Bij binnenkomst zag ik dat deze kamer op schaal 1:12 was nagemaakt. Beetje klein voor twee flinke Hollanders. (Dit was mijn klaagmoment!). De kamer was wel heel schoon en je slaapt er toch alleen maar.

Vlug omkleden in korte broek, want het weer is hier fantastisch, om vervolgens het centrum op te zoeken. Na een korte wandeling kwamen we uit bij een havenkom (zie de afbeelding op de weblog) die was gelijk al Disney-dorp noemden. Heel veel eet- en drinktentjes.
Na kort overleg (zeker 1 seconde) besloten we om een Rose te drinken om de vakantie in te luiden.

Enfin, 4 glazen later kregen we honger en gingen dus op zoek naar een Mac-Donalds............... neehee niet echt. ieder die ons kent weet dat wij van uitgebreid eten houden dus we besloten om een kreeftje te gaan eten.

Om een kort verhaal lang te maken...... We hebben nog nooit zoveel kreeft gegeten, heerlijk en om toch een beetje Hollands te blijven. De totaalprijs was een schijntje vergeleken met de Nederlandse prijzen. Fantastisch!

In ieder geval hebben we een heerlijke dag gehad en gingen voldaan naar bed. (wel een beetje vroeg maar dat kwam door de vermoeidheid. (jaja natuurlijk)

Eten in Leeuwarden

Tegen 17:00 uur kwamen we aan bij het restaurant Doozo te Leewarden (Bekend van het tv programma "Mijn Tent Is Top") . We hadden niet gereserveerd want op een doordeweekse dag, wie verwacht nou dat het druk is? Tja, je voelt hem al aankomen want er zou geen plek zijn. Lekker dan..

Gelukkig zag de bediening dat er nog wel een gaatje was tot 19:45 uur maar dan moesten we ook echt weg. Een dikke twee en een half uur snavelen, Makkie.! Om een kort verhaal lang te maken. We konden aan een tafel plaatsnemen. (volgende keer gaan we echt wel reserveren hoor).

Anyway, we hebben heeeeeerlijk gegeten. Super voorgerecht. Miso-soep van/met diverse vissoorten en het hoofgerecht bestond uit een verzameling Sushi waarbij je je vingers echt op at. Een feest om daar te mogen eten en het is echt een supergezellige zaak. We hoorden van de bediening dat ze nagenoeg IEDERE avond volgeboekt zaten. In ieder geval zullen wij daar vaker terugkomen want qua reistijd is het ook goed te doen. (iets meer dan een uur....)

Op de terugweg even langs de AH om een fles bubbeltjes wijn te halen om ons huwelijksdag lekker af te sluiten. De fles zal nu wel koud zijn dus ik stop er voor nu mee..

Gegroet.

Kaat heeft een reakte geplaatst op de website van restaurant Doozo. Klik hier voor de link naar hun gastenboek.

Vakantie............ bijna

Zoals de titel al doet vermoeden is het bijna zover. Gelukkig! We hebben hier al maanden naar uitgekeken.

Vandaag zijn we precies twee jaar getrouwd dus dat proberen we ook nog even te vieren. Gisterenavond al een kleine “warming-up” gedaan bij ons favoriete Grieks restaurant. Trainen is en blijft belangrijk als je goed wilt presteren, toch?
Verleden jaar zat ik in Madrid voor het werk maar vanavond gaan we weer lekker uit eten..

Life's good!!!!