Nog ff...

Maandag 18 juni 2007:

Vandaag, in het midden van de stad, een plaatselijke markt opgezocht. Niets geen geordende kramen en dergelijke maar gewoon een stuk zeil gespannen en op een tafel al je koopwaren neerdonderen. Echt neerdonderen want er zat totaal geen logica in. Wel heel leuk om te zien. Vooral het fruit kost hier geen drol. Thuis betaal je jezelf blauw voor een watermeloen en hier krijg je bijna geld toe.

Na de markt zijn we door diverse zijstraten heengelopen op jacht naar leuke Kodak-momenten. In ieder geval probeerden we de toeristische straten te mijden. Dit is ons overigens goed gelukt. Wat leven die mensen hier toch geweldig. We hebben zo het gevoel dat ze hier echt niet stijf staan van de stress.

In de avond raakten we op ons welbekende terras (hoe kan het ook anders, he?) aan de praat met de twee barmannen Dragan en Misha. Sinds kort heeft Rethymnon een nieuwe Burgermeester en die heeft gelijk nieuwe regels afgekondigd. Een van de regels luidt dat niemand in de horeca meer mensen mag "proppen" (dit is zoiets als actief uitnodigen om een versnapering op jouw terras te nuttigen). Om dit te controleren heeft de plaatselijke politie mensen in burger rondlopen en als je als Horeca-man "gepakt" wordt ligt er een boete van €2000 Euro op je te wachten. Vandaar de de jongens continu op de uitkijk waren naar deze gasten.
Wij snappen er overigens helemaal niets van want dat "proppen" heeft wel zijn charmes. Niemand is opdringerig en als je niet wilt laten ze je met rust. Dragan en Misha snappen er ook al niet meer van.

Om even terug te komen op de horeca. Wij hebben natuurlijk weer de wildste plannen gehad om hier een leuk tentje te beginnen maar na de diverse gesprekken blijkt dat je als buitenlander eigenlijk geen poot hebt om op te staan mits je met een lokale getrouwd bent. Anders wordt het zeer moeilijk om je hoofd boven water te houden omdat de Grieken heel erg aan hun eigen normen, waarden en geschiedenis hangen. Je bent en blijft, in hun ogen, toch een buitenlander. Ondanks dat deze mentaliteit ons zeer aanspreekt hebben we toch maar besloten om te wachten op Gaston van de postcode-loterij. (hij belde me laatst om te zeggen dat hij binnenkort voor onze deur zou staan, trouwens).

Verders heeft Kaat sinds kort een berglandschap op d'r armen omdat ze wordt geplaagd door de zonne-allergie. Heel vervelend allemaal!!

Zondag 17 juni 2007:

Over deze dag kunnen we kort zijn. HELEMAAL NIETS GEDAAN! Even naar het strand geweest want we hadden nog geen zee gevoeld. Over voelen gesproken. Het zand is me hier toch heet. Je verbrand echt je pootjes en we snapten al niet waarom de mensen op het strand richting de zee aan het rennen waren. Nu dus wel! auw!

Dit was het voor vandaag.

Groetjes.