Vandaag de laatste dag dat we de auto zouden hebben. Na twee dagen hadden we beide het gevoel dat nog een dag rondrijden net iets te veel zou zijn maar na enig kaartonderzoek besloten we om een kleine ronde via de zuidkust te gaan maken.
De route ging eerst richting "Spilli" (Hier waren we twee dagen geleden ook al langs gereden) om vervolgens binnendoor naar de kust te crossen. We reden eigenlijk vrijwel onmiddellijk door een kloof die absoluut het vastleggen waard was. Dit hebben we dus ook maar gedaan.
De rit verliep verders via het ene na het andere dorp in de richting van de plaats "Frangokastello" . In deze plaats, gelegen aan de Lybische zee, staat een Venetiaans kasteel die we aan wilden gaan doen. Bij het kasteel aangekomen bleek dit ook de enige bezienswaardigheid te zijn want in het ANWB boek stond al omschreven dat de plaats "Frangokastello" aan een soort van Afrikaanse savanne zou liggen. Dit klopte helemaal want de omgeving was vrij dor en redelijk verlaten. Er liepen op het daar aanwezige strand wel heel veel huilende, kleine kinderen rond die ervoor zorgden dat wij, na het maken van de nodige foto's, met gierende banden Frangokastello weer uitreden.
De route vervolgde zich via een bergpas richting de "snelweg" naar Rethymnon. Deze bergpas had een flink steigingspercentage wat inhield dat we binnen no-time op zo'n 700 meter boven zee nieveau zaten. Hoe ik weet dat het 700 meter was? Op de route bevond zich namelijk een kleine Taverne waar deze hoogte stond vermeld. In ieder geval is dit de manier om Kaat stil te krijgen want zij keek steeds naar rechts de diepe afgrond in en aangezien ze hier nog niet hebben gehoord van vangrails is het te begrijpen dat het arme meisje diverse schietgebedjes aan het doen was.
Na diverse omzwervingen kwamen we weer aan bij het hotel (dagrit 150 km) en hebben de auto voor de deur achtergelaten en deze zou in de avond weer op gehaald worden door het verhuurbedrijf.
's-Avonds hebben we gegeten in een restaurant genaamd "The Seven Brothers". We besloten om een mixed fish maaltijd te nemen. Dit menu werd voorafgegaan door een soepje. Nou ja, soepje. Dit was al een maaltijd op zich. Er zat nagenoeg een hele vis in die ervoor zorgde dat we eigenlijk al vol zaten en toen moest het hoofdgerecht nog komen.
Het hoofgerecht bleek nog groter te zijn. We weten echt niet wat voor vissen we op hebben maar de broek moest een knoopje losser. Mijn God wat krijg je hier veel!
Na een afzakkertje zijn we richting de kamer gerold om daar moe maar voldaan in slaap te vallen.
Groetjes van het we-eten-de-complete-zee-leeg stel.
